Over Gebouw de Groen

nu

Lange tijd zochten kunstenaars hun plekken aan de rand van de stad ; nog te ontwikkelen gebied, daarmee liepen ze vooruit op ontwikkelingen en hielpen ze de projectontwikkelaars en passant een handje. Wij hebben zeker ook naar die plekken gekeken. Veilig ook, niet zo in your face!
Onze zoektocht naar een goede plek heeft ons uiteindelijk hier gebracht. We zijn geland midden in de stad. De binnensteden zijn arm geworden, arm in betekenis. Of we nou hier in Arnhem lopen of in een andere stad, zoveel maakt het niet uit , copy paste …van winkelketens,  Phone shops en BurgerKing. We kopen liever op internet dan bij de winkels in de stad.Met als gevolg veel leegstand en vooral de grote winkelketens.  De binnenstad is geworden tot een nog te ontwikkelen gebied er heerst een inhoudelijke armoede. Iedere binnenstad heeft minimaal een paar plekken nodig die uniek zijn en betekenis geven.
 
We hebben van dit oude bankgebouw een huis voor de kunst gemaakt. 
Na een lange leegstand staan de deuren wagenwijd open. Van het voorplein wordt weer volop genoten.

hekwerk van alphons ter avest

Grote cirkels dik getrokken staal dat zeker vanaf een afstand associeert met uitelkaar getrokken prikkeldraad. Dichterbij zijn het geen nare haakjes die de prikkels vormen maar 200 vormpjes die allemaal verwijzen naar beelden die we in onze collectie hebben.
Het voorstel voor de poort van Ter Avest gaat uit van dezelfde dikte staal als in het oude hekwerk, ook wordt er een gelijke transparantie nagestreefd. Materiaal, kleur en afmetingen zijn gebaseerd op het oude hekwerk. De vormpjes lijken uit het staaldraad getrokken te zijn, het verwijst naar oud smeedwerk, in werkelijkheid zijn ze gesneden met moderne lasertechniek.
Op deze klassieke plek heeft ter Avest een actuele invulling gegeven op de scheiding van publiek en privé.
Ter Avest heeft zorgvuldig gezocht, ook samen met het monumententeam van de gemeente Arnhem, naar de juiste verhoudingen van de poort ten aanzien van het oude hekwerk en de twee gemetselde elementen waar de poort in komt te hangen.
In het zijhek zit een aluminium poortje, een afdruk van een houten looppoortje. Het is gemaakt van gegoten aluminium. Op een manier die ter Avest wel vaker gebruikt in zijn beelden. Het is een vreemd element, het werkt als een sculptuur op zichzelf.

Wij danken het Mondraan Fonds voor hun ondersteuning.

stukje geschiedenis

1903

 
In 1905 is het bankgebouw gebouwd in opdracht van de familie André de la Porte. De Arnhemsche Verzekerings maatschappij is opgericht als verzekerings maatschappij tegen brandschade en had daarnaast ook een bankfunctie. Dat verklaart de grote kluis in de kelder.
De architect is helaas onbekend. Het pand is rijk versierd geweest met wand-schilderingen en houtsnijwerk die door dezelfde timmermannen gemaakt zijn als het interieur van het st. Hubertus op de Hoge Veluwe.
Er is weinig meer van over. Maar in het Atrium zie je nog een groot deel van de gestucte ornamenten. De Griffioen boven de ingang houdt het schild (AVB) nog vast. Daaronder probeert de kikker weg te springen, wat hem nooit zal lukken. Het verhaal gaat dat bij de opening van het pand de directeur zei: “zolang de kikker niet springt, springt ook de bank niet”.

1970

In de jaren ‘70 is de bank na veel overnames eigenlijk verdwenen en zijn de Arnhemse dansschool en het conservatorium de nieuwe gebruikers. Een niets ontziende verbouwing volgde. Met verlaagde plafonds, schrootjes en de verbinding met het buurpand (de Aloysius School) was er niets meer over van de oude allure en status van het pand.Voor de studenten echter was het een paradijs. Een vrijplaats, voor velen van de oud-studenten is het pand een vat vol goede herinneringen.De Weverstraat werd gevuld met muziek die vanuit het gebouw de stad inrolde. De dansers rekten en strekten hun spieren op het voorplein.  Na de verhuizing van dansschool en conservatorium heeft Artez het pand nog een paar jaar in gebruik. 

2007

In 2008 ging de deur voorgoed dicht.  Het BK40 plan, waarin dit pand en ons buurpand van Loft waren omgetoverd tot een groot entree naar een achterliggend winkelgebied is wat ons betreft gelukkig nooit doorgegaan. Wel is in die periode het mooie trappenhuis gesloopt en is er door het pand een onderdoorgang geforceerd. De crisis heeft het plan tot stilstand gebracht.
Sindsdien zijn er enorm veel plannen op het pand geprojecteerd. Niets is doorgegaan.
Nu, na 10 jaar gaat de deur pas weer open, en is iedereen welkom in dit unieke Arnhemse pand.
3
atrium oud 2

Bekijk het gebouw in 360 graden

nu

Na een intensieve verbouwing hebben we samen met Nexit Architecten van dit prachtige maar zwaar verloederde pand een huis gemaakt voor de kunst. Het is een actuele plek geworden waar je je desondanks voortdurend bewust bent van de lange geschiedenis die dit pand heeft.
In de drie beelden hieronder kunt u een goede ruimtelijke indruk krijgen van ons prachtige gebouw.
De beelden zijn vastgelegd door Ivonne Zijp.
Sleep met uw muis over de beelden om rond te kijken.
 


Loading...