Kilroy was here!

SHOW 17  

Andrea Asili, Ada Dispa, Lenneke van der Goot, Rosemin Hendriks en Jans Muskee

DE.GROEN organiseert de show 'Kilroy was here' in het kader van het Big Draw festival. Het Big Draw festival vindt plaats in het (lange) weekend van 16-19 september (meer informatie).

Voor de invulling van deze tentoonstelling hebben wij een concept bedacht waarmee de bezoekers zeer dicht op het werk komen te staan en er echt de tijd voor moeten nemen. 

De titel “Killroy was here” heeft hier alles mee te maken. “Killroy was here” is een tekst gekoppeld aan een tekening van een mannetje dat over de schutting kijkt. Op Wikipedia zijn diverse varianten te vinden hoe deze uitdrukking is ontstaan, in/tijdens of vlak voor de tweede wereldoorlog. Net zoals de zin “Beam me up Scotty, this planet sucks” (uit de serie Star Trek, jaren tachtig vorige eeuw) is “Killroy was here” een iconische tekst die zeker in de vorige eeuw veel geschreven op toiletten van cafés terug te vinden was.

Het toilet en met name het openbare toilet is vaak een vrijplaats om stiekem en anoniem een geschreven of getekende boodschap achter te laten ;-). Tegenwoordig zijn het de graffittibendes die hun messages, in woord en tekens achterlaten.

Met dit verhaal in gedachten stellen wij het volgende voor.

In de eerste plaatshebben we gezocht naar een  vijftal kunstenaars/tekenaars die obsessief met hun werk bezig zijn. Die obsessie zit in het onderwerp van het tekenen, maar ook in de werkwijze, de herhaling, in de boodschap enzovoort. 

Wij willen de bezoeker vooral de gelegenheid geven de tekeningen van dichtbij te observeren. Het feit dat het (openbare) toilet een plek is waar anonieme teksten en tekeningen veelvuldig te zien zijn leidde tot het volgende plan: 

De tentoonstelling vindt plaats in de voorste grote ruimte van DE.GROEN. Hierin worden vijf kleine ruimten gebouwd op het formaat van een toilet. Drie zijden en een deur met kozijn. 

Deze bouwsels zijn de enige aanwezigen in de tentoonstellingsruimte. Het werk dat te zien is bevindt achter de vijf gesloten deuren. Iedere kunstenaar krijgt zijn eigen ruimte. Op de grote wanden is van iedere kunstenaar één groot (of samengesteld uit kleinere)werk op de muur te zien. Precies tegenover de deur als je je hokje uitkomt. 

Wij nodigen vijf kunstenaars uit waarvan wij denken dat het werk dat zij maken geschikt is om een dergelijke kleine ruimte te vullen.

Wat ons betreft moet de bezoeker van de ruimte zich volledig geïsoleerd voelen van de rest van de plek waar hij of zij is. De deur achter zich sluiten en rondom zich heen kunnen kijken. Van vloer tot plafond. Als ware het dat hij of zij staat in het brein van de kunstenaar. De drie wanden, de deur het mogelijk het plafond zijn volledig bedekt met tekeningen. De bezoeker moet bij wijze van spreken overmand worden niet alleen door de kwaliteit van het werk maar ook door de kwantiteit. 

Zo kan de bezoeker vijf individuele ervaringen verwachten van deze vijf kunstenaars.

Dichtbij-heid, indringendheid en de kwaliteit van het werk bepalen wat de kijker ervaart. En die ervaring zal voor elke ruimte weer anders zijn.

Met dit concept stappen wij af van het idee dat het werk per definitie op de muren van de tentoonstellingsruimte gepresenteerd moet worden. 

Er ontstaat een dubbele werking. 

-De ruimte die gevuld met vijf anonieme hokjes is een beeld op zich.  (de buitenkant blijft dus onaangeraakt)

-De vijf gesloten deuren geven toegang tot het getekende universum. 

Kilroy was here!