Transoxiana Dreams

Wij zijn trots dat Mirjam Westen, (Museum Arnhem) curator is van SHOW.08 bij ons op de begane grond. 

Mirjam maakt een solo-tentoonstelling met werk van Almagul Menlibayeva. Wij kijken uit naar een spannende tentoonstelling met video- en fotowerk die Amagul de laatste jaren maakte.
 
"De videowerken van Almagul Menlibayeva leerde ik kennen tijdens de Venetië Biënnale in 2009. Meteen werd ik er door gegrepen. De videobeelden voerden mij mee door de weidse steppen van Centraal-Azië, langs verstilde taferelen van in vossenbont geklede amazones, lieten mij kennis maken met het ingrijpend veranderde landschap waar ooit het Aralmeer was, eens een welvarende regio, maar nu een woestijn, veroorzaakt door desastreuze irrigatiemethoden. Haar werk heeft mij sindsdien niet los gelaten. Toen Collectie De Groen mij uitnodigde als gastcurator hoefde ik niet lang na te denken over een keuze: een solopresentatie met het werk van deze kunstenaar. 
Menlibayeva ontrafelt de identiteit van haar geboortestreek die lange tijd een Sovjetrepubliek was. Geïnspireerd door culturele tradities van voorouders, legendes en sjamanistische rituelen ensceneert zij haar mythologische beeldverhalen, zonder begin of einde, waarin traditie en moderniteit langs elkaar schuren. Zij is op zoek naar de collectieve ervaringen van de nomadische bewoners van Kazachstan. In het bijzonder geeft zij stem aan de vrouwelijke ervaring. In haar werk schrijden vrouwen en kinderen op surrealistische wijze door uitgestrekte steppen en desolate gebouwen; met hun aanwezigheid verbinden zij het heden met het verleden, de zichtbare met de onzichtbare krachten. Dankzij hun organische leefwijze bejegent de nomadische bevolking de natuur met respect. Dit staat in schril contrast met de onomkeerbare vervuiling van de steppen als gevolg van decennialange nucleaire atoomproeven en de huidige militaire- en ruimtevaartindustrie. 
De ‘Transoxianische Dromen’ uit de titel verwijzen naar ‘Transoxiana’, het gebied dat centraal staat in het werk van Menlibayeva. Transoxiana was de Griekse benaming voor het oostelijke deel van het Hellenistische regime onder Alexander de Grote. Het was gelegen tussen de rivieren Oxus en Jaxartes en was oorspronkelijk het leefgebied van nomadische stammen. Dit gebied in Centraal-Azië, deels gelegen in hedendaags Oezbekistan, Kazachstan, Tadzjikistan, Oezbekistan en Turkmenistan, was eeuwenlang een belangrijke regio voor handel met bloeiende beschavingen en vruchtbare vlaktes. Menlibayeva verweeft deze geschiedenis in ensceneringen waarin verweesde protagonisten dolen door (onzichtbaar vervuilde) uitgestrekte steppen en troosteloze gebouwen."

Mirjam Westen
 
Almagul Menlibayeva (1969 Almaty, Kazachstan) woont en werkt in Almaty en Berlijn. Zij heeft zich internationaal onderscheiden met video- en fotowerken en multimedia installaties, en als curator. Haar werk is wereldwijd getoond in musea en kunstinstellingen, en tijdens talloze Biënnales, waaronder die van Sydney, Moskou, Gangwon (Zuid-Korea) en de komende Lahore Biënnale, in samenwerking met Sharjah Art Foundation. 
Solopresentaties zijn: Genius Loci of Central Asia,Andakulova Gallery, Dubai (2019); Video at Midnight #98te Berlijn; Green, Yellow, Red, and Green again, TSE gallery, Astana, Kazachstan (2018); Transformation, Grand Palais, Parijs (2016-2017); My Silk Road to You, Lexing Art Gallery, Miami, USA (2016); Union of the Fire and Water, tijdens de Venetië Biënnale (2015); Transoxiana Dreams, Ludwig Forum, Aken (2014); Empire of the Memory, Ethnographic Museum, Warschau (2013); An Odd for the Wastelands and Gulags, Kunstraum Innsbruck (2013) en Exploration of ecological challenges, MoMA PS1, New York, USA.
 In 2013 won Menlibayeva de eerste prijs tijdens het Kino der Kunst International Film Festival in München. In 2017 werd zij onderscheiden door de Franse minister van cultuur met de Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres.


 


Loading...