every 3 months a new show

nu

Almagul Menlibayeva


Transoxiana Dreams

Wij zijn trots dat Mirjam Westen, (Museum Arnhem) curator is van SHOW.08 bij ons op de begane grond. 

Mirjam maakt een solo-tentoonstelling met werk van Almagul Menlibayeva. Wij kijken uit naar een spannende tentoonstelling met video- en fotowerk die Amagul de laatste jaren maakte.
 
"De videowerken van Almagul Menlibayeva leerde ik kennen tijdens de Venetië Biënnale in 2009. Meteen werd ik er door gegrepen. De videobeelden voerden mij mee door de weidse steppen van Centraal-Azië, langs verstilde taferelen van in vossenbont geklede amazones, lieten mij kennis maken met het ingrijpend veranderde landschap waar ooit het Aralmeer was, eens een welvarende regio, maar nu een woestijn, veroorzaakt door desastreuze irrigatiemethoden. Haar werk heeft mij sindsdien niet los gelaten. Toen Collectie De Groen mij uitnodigde als gastcurator hoefde ik niet lang na te denken over een keuze: een solopresentatie met het werk van deze kunstenaar. 
Menlibayeva ontrafelt de identiteit van haar geboortestreek die lange tijd een Sovjetrepubliek was. Geïnspireerd door culturele tradities van voorouders, legendes en sjamanistische rituelen ensceneert zij haar mythologische beeldverhalen, zonder begin of einde, waarin traditie en moderniteit langs elkaar schuren. Zij is op zoek naar de collectieve ervaringen van de nomadische bewoners van Kazachstan. In het bijzonder geeft zij stem aan de vrouwelijke ervaring. In haar werk schrijden vrouwen en kinderen op surrealistische wijze door uitgestrekte steppen en desolate gebouwen; met hun aanwezigheid verbinden zij het heden met het verleden, de zichtbare met de onzichtbare krachten. Dankzij hun organische leefwijze bejegent de nomadische bevolking de natuur met respect. Dit staat in schril contrast met de onomkeerbare vervuiling van de steppen als gevolg van decennialange nucleaire atoomproeven en de huidige militaire- en ruimtevaartindustrie. 
De ‘Transoxianische Dromen’ uit de titel verwijzen naar ‘Transoxiana’, het gebied dat centraal staat in het werk van Menlibayeva. Transoxiana was de Griekse benaming voor het oostelijke deel van het Hellenistische regime onder Alexander de Grote. Het was gelegen tussen de rivieren Oxus en Jaxartes en was oorspronkelijk het leefgebied van nomadische stammen. Dit gebied in Centraal-Azië, deels gelegen in hedendaags Oezbekistan, Kazachstan, Tadzjikistan, Oezbekistan en Turkmenistan, was eeuwenlang een belangrijke regio voor handel met bloeiende beschavingen en vruchtbare vlaktes. Menlibayeva verweeft deze geschiedenis in ensceneringen waarin verweesde protagonisten dolen door (onzichtbaar vervuilde) uitgestrekte steppen en troosteloze gebouwen."

Mirjam Westen
 
Almagul Menlibayeva (1969 Almaty, Kazachstan) woont en werkt in Almaty en Berlijn. Zij heeft zich internationaal onderscheiden met video- en fotowerken en multimedia installaties, en als curator. Haar werk is wereldwijd getoond in musea en kunstinstellingen, en tijdens talloze Biënnales, waaronder die van Sydney, Moskou, Gangwon (Zuid-Korea) en de komende Lahore Biënnale, in samenwerking met Sharjah Art Foundation. 
Solopresentaties zijn: Genius Loci of Central Asia,Andakulova Gallery, Dubai (2019); Video at Midnight #98te Berlijn; Green, Yellow, Red, and Green again, TSE gallery, Astana, Kazachstan (2018); Transformation, Grand Palais, Parijs (2016-2017); My Silk Road to You, Lexing Art Gallery, Miami, USA (2016); Union of the Fire and Water, tijdens de Venetië Biënnale (2015); Transoxiana Dreams, Ludwig Forum, Aken (2014); Empire of the Memory, Ethnographic Museum, Warschau (2013); An Odd for the Wastelands and Gulags, Kunstraum Innsbruck (2013) en Exploration of ecological challenges, MoMA PS1, New York, USA.
 In 2013 won Menlibayeva de eerste prijs tijdens het Kino der Kunst International Film Festival in München. In 2017 werd zij onderscheiden door de Franse minister van cultuur met de Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres.


 

Verwacht

Crankin' up the afterglow

Roos van Haaften
28 juni t/m 1 september Crankin' up the afterglow
Opening SHOW.09 28 juni om 17 uur

Crankin’ up the afterglow 

Is een object vóór je wezenlijk anders dan wanneer je de reflectie van dat object in een etalageruit ziet? En hoe verhoudt je je tot de weerslag van de schaduw van het object op de vloer? In ‘Crankin’ up the afterglow’ onderzoekt Roos van Haaften het suggestieve karakter van niet-materiële verschijningsvormen, zoals reflectie en projectie.
Ze haalt gevonden bouwafval, glas en spiegels uit hun functie en rangschikt deze opnieuw in de ruimte. Aangelicht door theaterlampen ontstaan reflecties en schaduwen op de muren: een weerschijn van gedachtebeelden. De installaties refereren aan architectuur, of menselijke bouwzin in desolate landschappen. 
Zo toont Van Haaften in de grote ruimte van De Groen een abstract architectonisch werk dat in korte tijd op locatie is gemaakt. Het werk is een suggestie voor herinrichting van de ruimte, niet alleen fysiek om je heen, maar ook in je hoofd. Een visuele virtualiteit. 
Haar kleinere werk toont meer figuratieve landschappen, waarin op een glasplaat alledaagse, op straat gevonden objecten zijn uitgestald. Belichttransformeren ze, als schaduw, tot een nieuwe scène. 
Van Haaften combineert fragmenten van persoonlijke herinneringen, historisch en actueel beeldmateriaal om nieuwe beelden te maken. Daarbij kiest ze voor beelden die vragen oproepen over werkelijkheid versus fictie, en de illusie voorop stellen. Een fragmentarische realiteit die steeds in wording is.
Het werk verwijst naar de oorsprong van fotografie als het werpen van schaduwen. Van Haaften’s belichting vindt echter niet in de camera plaats, maar juist er buiten. Haar installaties kunnen worden vergeleken met een opengeklapte spiegelreflexcamera: door te belichten via spiegels en glas en een deel van het licht tegen te houden krijgt een efemeer lichtbeeld vorm. Waar haar installaties tijdelijk en vluchtig zijn, heeft ze dit principe recent vertaald naar een blijvende vorm, door fragmenten van de installaties vast te leggen op lichtgevoelig papier in de doka. 

Roos van Haaften woont en werkt in Amsterdam. Ze studeerde beeldende kunst aan Artez Arnhem en UAL in Londen. Haar werk is opgenomen in verschillende collecties en te zien in binnen- en buitenland, waaronder recent in het Museum of Modern Art in Rijeka (Kroatië).Ze wordt momenteel ondersteund door het Mondriaanfonds.

 
More

Archief

anderen over de groen
Onderwerp
Show 02 "Meticulous" door: Mirjam Geelink
Datum
12 - 10 - 2018
Download bestand
PDF
Onderwerp
"Collectie De.Groen in Arnhem" door: Judith van Beukering
Datum
12 - 10 - 2018
Download bestand
PDF
Onderwerp
interview Metropolis M
Datum
07 - 06 - 2018
 
Bekijk >
Onderwerp
Het Hemelrijk door Mirjam Geelink
Datum
12 - 09 - 2017
Download bestand
PDF
Onderwerp
Collectie de Groen- Nexit Architecten
Datum
05 - 09 - 2017
 
Bekijk >
Onderwerp
Café de Groen /Uit in Arnhem
Datum
25 - 08 - 2017
 
Bekijk >
Onderwerp
Tussen Hemel en Aarde / Phibbels
Datum
20 - 06 - 2017
 
Bekijk >
Onderwerp
De.Groen geopend/Trendbeheer
Datum
07 - 06 - 2017
 
Bekijk >
Onderwerp
interview omroep Gelderlander
Datum
22 - 05 - 2017
 
Bekijk >
Onderwerp
Een nieuw privémuseum om bij te watertanden
Datum
16 - 05 - 2017
 
Bekijk >
Onderwerp
Hi Europe door: Candice Cui
Datum
04 - 05 - 2017
Download bestand
PDF


Loading...